oktober 2016

Willy Wortel

U weet vast nog wel wie Willie Wortel was: juist, de uitvinder in de Donald Duck. Hij vond nuttige zaken uit maar ook dingen die nergens op sloegen. Willie Wortel is een duidelijk voorbeeld van iemand die zoals het in goed Nederlands heet "out of  the box" kan denken. Die niet denkt zoals iedereen,  maar op een andere manier naar dingen kijkt. Kunstenaars doen dat. Een voorbeeld is die fotograaf die prachtige Oud-Hollandsche foto's maakt  waarbij z'n dochter het model is. Je ziet het portret van een jonge vrouw in klederdracht, met een kapje op, maar als je goed kijkt zie je dat het kapje een theedoek is. Ook een portret met zo'n 17e -eeuwse  rolkraag: dat blijkt een soort grote stofzuigerslang. Elke kunstenaar heeft zijn eigen kijk op de werkelijkheid: dat maakt een kunstenaar een kunstenaar.

Ook in het dagelijkse leven gebruik  je dingen  op een manier zoals dat oorspronkelijk niet bedoeld was. Bijvoorbeeld: als je je ramen gelapt hebt kun je strepen wegkrijgen door met een prop krantenpapier na te wrijven.  En als je last van slakken hebt kun je een bakje met bier gebruiken om de slakken te vangen, of om je planten koffieprut strooien. Een citroen met kruidnagels bestookt houdt insecten op een afstand. Krant, bier en citroen waren hier natuurlijk niet voor bedoeld.

Het mooiste zijn natuurlijk uitvindingen waarbij iets dat al bestaat voor iets anders gebruikt wordt . Een voorbeeld dat al wat ouder is zijn de meubels van sloophout van Piet Hein Eek. Nu vinden we die niet zo heel bijzonder  maar indertijd was het revolutionair om sloophout, dat bijna nergens goed voor was,  te gebruiken.

Zo is er ook  een kunstenaar, Rick Keijzer, (juist ja, onze  zoon) die mooie kunst maakt van roestige voorwerpen die hij opnieuw gebruikt. (www.rickkeijzer.com )

Nu de aanleiding voor het onderwerp van dit stukje:
Een bultje op mijn rug werd een Hele Grote Bult (formaat halve kokosnoot) en het ging ontsteken. Het deed veel pijn en als u me door het dorp zag lopen en zich afvroeg waarom ik krom liep en met een vertrokken gezicht  weet u het nu.  Enfin,  ik ging een aantal keren naar de huisarts en uiteindelijk moest er in gesneden worden. Pijn! Daar heeft u verder niets mee te maken,  maar nu komt het, er moest een drain in de wond zodat het vuil kon weglopen.  De jonge arts pakte een paarse, steriele, plastic handschoen, knipte daar de (middel-)vinger van af, knipte ook het topje van die vinger  af en stopte die vinger als drain in de wond. Briljant! Goedkoop, steriel, makkelijk.

Ik zie dan voor me hoe iemand in een bijzonder heftige situatie een operatie moet doen en geen drain bij de hand heeft. Wel een doos steriele handschoenen. En die eerste persoon die bedacht om zo'n handschoen als drain te gebruiken was zo blij met het resultaat dat hij/zij (vast een zij)  het voortaan vaker zo deed. En langzamerhand begonnen steeds meer artsen handschoenvingers als drain gebruiken. Briljant. "Mijn" arts vertelde dat  chirurgen alleen  bij diepe wonden nog de ouderwetse buisjes gebruiken omdat de handschoenvingers dan te kort zijn.

Ik wens u een geheel eigen kijk op de dingen zodat u zelf ook iets uitvindt,

Uw Leentjebuur

Deze column geeft niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Dorpsraad weer

Stichting Dorpsraad Driemond

De Stichting Dorpsraad Driemond komt al meer dan 40 jaar op voor de belangen van de Driemonders.
Meer weten? Ga dan snel naar de pagina's van de Dorpsraad!