juli/agustusi 2016

Zonder vallen leer je niet op te staan

Toen ik net in Driemond woonde zag ik nog jongetjes met zelfgemaakte karretjes van de brug af sjeezen.  U kent het wel: zo'n karretje op het onderstel van een kinderwagen. Ook werden er boomhutten gebouwd, speurtochten gehouden, verstoppertje gespeeld etc.
Het engste vond ik de jongetjes die van de hoge brug over het kanaal sprongen om te zwemmen. Er hing een touw waar aan ze zich weer konden ophijsen om er uit te komen. Dat zwemmen gebeurt nog steeds als het warm is. En oudere dorpsbewoners hebben me verzekerd dat dat altijd al gebeurde, al is er natuurlijk wel een en ander veranderd. De schepen zijn tegenwoordig veel groter en ze gaan ook veel sneller dan vroeger.

Ook in de Gaasp werd en wordt gezwommen. Vroeger in de gaten gehouden door de brugwachter. Dat zwemmen in Driemond is een activiteit van kinderen. Ik heb eigenlijk nog nooit volwassenen bij ons in het open water zien zwemmen. Ik denk dat die naar het zwembad gaan, als ze gaan zwemmen. Ik ben zelf een echt stadsmens en voel in zee, meer, sloot of rivier altijd dieren en planten tegen en om m'n lijf: geef mij maar een lekker zwembad met doorzichtig water, een helblauwe bodem,  en dan neem ik het chloor-luchtje op de koop toe.

Tegenwoordig zie ik steeds minder kinderen op straat spelen.  Ze mogen niet eens alleen naar school lopen, maar worden altijd gebracht en gehaald.  En als het regent zelfs met de auto. Zielig voor die kinderen: nooit eens even zonder toezicht, altijd een volwassene in de buurt om op te letten dat er niets verkeerd gaat.  
Weet u nog hoe dat vroeger ging? Natuurlijk werd je niet gebracht en gehaald, je ouders hadden wel wat beters te doen. Je ging zelf met vriendjes en vriendinnetjes over straat, de groten letten op de kleintjes. Het verkeer was minder druk dan nu en je had geleerd goed uit te kijken met oversteken. Waar ik woonde waren bij de drukste weg klaar-overs (kinderen uit de hoogste klas van de lagere school!), die je hielpen veilig over te steken.

Al een tijdje is er nogal wat publiciteit rond de slechte conditie van kinderen. Kinderen worden tegenwoordig veel te beschermd opgevoed . Ze mogen niet meer onbezorgd buiten spelen, op avontuur gaan, gewoon lekker vies worden, kliederen, ruzie maken, klimmen, vallen en weer opstaan. En dan heb ik het echt over lagere schoolkinderen. Hoe minder kinderen  bewegen hoe eerder ze blessures oplopen. En hoe dikker en stijver ze worden.
In maart was er een onderzoek naar Engelse kinderen: die kwamen minder buiten dan mensen in de gevangenis!

En wat voor Engelse kinderen geldt,  geldt vast ook voor Nederlandse. En bij het leger klaagden ze dat toekomstige militairen zo'n slechte conditie hebben dat ze niet eens een aantal dagen op oefening kunnen gaan, omdat ze dat niet volhouden.  Onze kinderen zijn papkindjes geworden!

Natuurlijk moeten we zorgen voor de veiligheid van kinderen, zo veilig als nodig is, maar niet zo veilig als mogelijk. (ja ik moest zelf ook twee keer lezen toen ik dit in de krant las). Kinderen  moeten leren om zelf problemen op te lossen.
Als je een keer uit een boom gevallen bent,  ben je volgende keer voorzichtiger. Als je flink ruzie hebt gehad met andere kinderen leer je dat je niet alles kunt doen en zeggen zonder rekening te houden met anderen. Als je natgeregend bent, of heel koud bent geworden, doe je volgende keer een jas aan. En als je vies geworden bent gaan je kleren in de was en jijzelf onder de douche en krijg je op je kop van je vader of moeder.

En zeg nu zelf: vroeger hadden we toch allemaal regelmatig kapotte knieen, gaten in broek of maillot, vlekken op onze jas? Dat hoorde erbij. Ik zie nog die kale ronde schoenneuzen voor me en mijn moeder die dan een diepe zucht liet horen.
Ik gun het  kinderen echt: lekker buiten spelen, avonturen beleven, opgroeien tot zelfstandige gelukkige mensen die weten wat er in de wereld te koop is.
Ik wens u toe dat u veel geniet van kinderen die buiten spelen, of die nu van u zelf, van uw kinderen of van de buren zijn.

Uw Leentjebuur
Deze column geeft niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Dorpsraad weer

Stichting Dorpsraad Driemond

De Stichting Dorpsraad Driemond komt al meer dan 40 jaar op voor de belangen van de Driemonders.
Meer weten? Ga dan snel naar de pagina's van de Dorpsraad!