19 februari 2016

"Nooit gehoopt dat het zo groot zou worden"

Sinds wanneer woon je in Driemond?
Wie kent haar niet? Annie van Alphen-Frank, pieten- moeder, mantelzorger en drijvende kracht van de seniorensoos. Recht voor zijn raap, recht uit het hart, zo is zij, dat is Annie.
Ze was 4 jaar toen het gezin Frank naar de Lentestraat in Driemond verhuisde. Er waren toen al 5 kinderen en er kwamen er gedurende de jaren nog 3 bij. "Wij waren een warm, maar arm gezin. Armer dan de andere families in de straat.

Een invalide vader en een hoop kinderen, dat was gewoon zo", zegt ze. "Geen geld voor kolen, we zaten in de kou. We hadden weinig te eten, vlees aten we eens in de maand op zondag. We moesten lopen naar de middelbare
school. Toen ik 14 was werkte ik al en ook mijn zusjes verlieten hun school om geld te verdienen. Dat gaven we aan onze moeder en die gaf ons er zakgeld van". Moeder Frank overleed verleden jaar, ze is 88 jaar oud geworden. Ze was altijd vrolijk en graag gezien in het dorp. Haar gezin was haar rijkdom en de ruzies, armoe en narigheid in haar leven, daar liet ze de buitenwereld zo weinig mogelijk van zien.Annie van Alphen

Annie is komende week 45 jaar getrouwd met haar Cor. Ze hebben 2 kinderen, 4 kleinkinderen en een achterkleinkind. Ze zucht met een lach. "Het leven vliegt om. Was vroeger iedereen verliefd op je en ben je nu ineens 62."

Voor wie sta je klaar en wie staat er voor jou klaar?
"Mijn man kookt en doet het meeste in het huishouden en ook mijn kinderen staan altijd voor me klaar. Wanneer ik met mijn grote mond weer eens mot heb gemaakt kan ik thuis uithuilen. Bemoei je ook niet overal mee, doe eens wat rustiger aan en je dendert maar door, is wat ze me dan zeggen, maar ik kan niet anders dan zorgen, zorgen, zorgen voor anderen".
Annie mist haar moeder heel erg, ze stond toen het slechter ging met haar dag en nacht voor haar klaar.
Sinds moeders er niet meer is heeft ze 3 andere adressen waar ze mantelzorg verleent.

Ieder jaar vanaf september begint ze aan de voorbereidingen voor de Sinterklaasoptocht, want alles moet er traditioneel en goed verzorgd uitzien. Wanneer de boot met de pieten en Sinterklaas erop dan eindelijk arriveert aan de Gaaspkade staat Annie er huilend van geluk tussen. Dan is het haar weer gelukt om de kleintjes in het dorp te verwelkomen met warmte, gezelligheid en het dorpse gevoel.

Op woensdagmiddag is er de seniorensoos en wordt er bingo en klaverjas gespeeld. Samen met een aantal vrijwilligers worden de ouderen iedere week verwelkomd met koffie en wat lekkers. Twee keer per jaar organiseren ze een busreis voor de ouderen in het dorp. "Ik wou dat we het konden betalen, dan zouden we iedere maand een tochtje maken. Zo genieten we er met z'n allen van."

Wat is je favoriete plek in Driemond?
"Dit kleine dorpje op deze aarde is mijn favoriete plek, hier voel ik me thuis en wil ik niet meer weg".
Maar vroeger was het dorp veel mooier. "We schrobden onze straatjes, veegden de sneeuw weg, onderhielden onze tuintjes en waren veel socialer naar elkaar.
Ons veilige, knusse dorpje is er niet meer. Het is zelfs gevaarlijk geworden op straat. Mensen rijden met hun auto's over de stoepen om hun boodschappen thuis neer te zetten. 's Ochtends kom je het dorp bijna niet uit, zoveel auto's op het Zandpad en fietsers op de stoep. Ook bij de scholen is het gekkenwerk, veel te veel auto's en haastige ouders. De openbare ruimte wordt steeds slechter onderhouden.
's Zomers zie je meer gras op de stoepen dan dat het gras zelf groen is."
Wanneer in lente de tulpen omhoog komen, denkt Annie met weemoed terug aan het Driemond van weleer.
"Nooit gehoopt dat het zo groot zou worden", aldus Annie

Stichting Dorpsraad Driemond

De Stichting Dorpsraad Driemond komt al meer dan 40 jaar op voor de belangen van de Driemonders.
Meer weten? Ga dan snel naar de pagina's van de Dorpsraad!